پروردگارا !
زبان نجوایمان الکن است و قاصر از خواستن پس به ما ببخش غلط های قلم هامان و اشتباهات بیانمان را که تو صاحب و مالک مایی و ما به در گاه تو فقیر بنده ، ( الهی انت المالک و انا المملوک فهل یرحم المملوک الا المالک ) ...
فرموده ای که برای آمدن به درگاه من واسطه ای قرار دهید ( وابتغوا الی بالوسیله ) اجابت میکنم و کسانی را واسطه فیض شما قرار میدهم که آنها را دوست داری و آنها هم عاشق تو هستند ( یحبهم و یحبون الله ) ، و چنین خطابشان میکنیم :
بِکُم فَتَحَ اللهُ وَ بِکُم یَختِمُ وَ بِکُم یَمحُوا مَایَشَاءُ وَ بِکُم یُثبتُ وَ بِکُم تُثبتُ الأرضُ أشجَارَها وَ بّکُم تُخرجُ الأرضُ أثمَارَها و بِکُم تُنزلُ السَّماءَ قَطرَها و رزقَها وَ بِکُم یَکشفُ اللهُ الکَربَ وَ بِکُم یُنَزِّلَ اللهُ الغَیثَ... (زیارت جامعه کبیره) .

