یکی از چیزاهایی که شب اول قبر یقمون رو میگیره دادخواهی از مظلومه!
دادخواهی از مظلوم که همیشه این نیست که یه ظالم مثل اسرائیل به یه مظلوم مثل مردم غزه حمله کنه و ما بریم سینمونو سپر کنیم یا اینکه همیشه این نیست که خلخال از پای زن یهودی بکشن و ما فریاد غیرت بکشیم یا امر به معروف و نهی از منکر که اکثرا هم ترکش کردیم تنها این نیست که تو خیابون به یکی گیر بدیم!
گاهی مظلوم همین کنار دست ماست و ما نه تنها ازش دفاع نمیکنیم که بدتر لگدش هم میکنیم!
به عنوان مثال وقتی پشت سر برادر یا خواهرمون (چه برادر و خواهر دینی و چه اعضای خانواده خودمون)غیبت میکنن این فرد مظلوم واقع شده و ما وظیفه داریم از این مظلوم دفاع کنیم!!!
یا اینکه وقتی توی یه تاکسی نشستی و دارن پشت سر نظام گرانبهای جمهوری اسلامی حرف میزنن وظیفه داری که دفاع کنی!
و هزاران مصداق دیگه که این جا مجالش نیست وما باید اینو تو زندگی روزانمون پیاده کنیم...
-----------------------------------
محبت امیرالمومنین ع یکی از عوامل نجات ما از عذاب شب اول قبر هست...
حاجب یقین معامله حشر با علیست
شرم از علی کن و گناه نکن!
بعضی وقتا تحویل نگرفتن معشوق پدر آدم رو در میاره!نکنه ما جزء اون دسته ای باشیم که شب اول قبر حضرت علی ع ندا فرستد که:
لست له بامام یعنی من امام اون نیستم!
وای به حالمون که اگر چنین اتفاقی بیفتد...